Po prostu tańcz!

Odcinek poświęcony techno…

Sebastian — Sat, 16 Jul 2011 09:41:45 +0000

Nie żartuję. W czasach, gdy techno wchodziło do Polski jeździłem jeszcze do Jarocina, słuchałem punk rocka, choć ubierałam się bardziej jak hipis. Gdy z ciekawości poszedłem gdzieś we wczesnych latach 90-tych zobaczyć jak wygląda taka impreza pamiętam tylko niesamowitę młóckę, i zabubionych w akcji ludzi w białych rękawiczkach, którzy ciągle czegoś szukali… Chyba mi się nie spodobało… A muzyka techno najnomalniej w świecie mnie irytowała. Irytuje mnie zreszta niezmiennie do dziś.

Dla mnie wyglądało to mniej więcej tak jak prezentuje Krisu:

choć oczywiście było znacznie tłoczniej… ;).

Choć nigdy nie spodziewałem się, że kiedykolwiek, cokolwiek zmusi mnie do tego, aby znaleźć się na tak gigantycznej imprezie techno jak Sunrise,w tym roku będę mógł na własne oczy przekonać się jak ta impreza wygląda naprawdę. Stopery już mam, „tańczyć” nie planuję, więc myślę, że jakoś przeżyję… ;)

Czym jest naprawdę kultura techno? Nie mam pojęcia, mam nadzieję, że czegoś się o niej dowiem. Frapujące jest jednak to, co mówi o niej Leszek Dokowicz.

Za wikipedia:
Lech Dokowicz – producent i operator filmowy. Ojciec pięciorga dzieci, obecnie związany ze środowiskiem Frondy i dawnego Ozonu.

W latach 1986-88 pracował jako oświetleniowiec w Bawarskiej Operze i Teatrze Narodowym w Monachium. W 1988 założył i do 1990 prowadził grupę teatralną Anton-Fingerle-Zentrum w Monachium. W latach 1991-94 był asystentem Chrisa Karpa, szwajcarskiego operatora filmowego. Od 1995 pracuje jako niezależny producent oraz operator filmowy. Produkował dla niemal wszystkich niemieckich stacji telewizyjnych: ARD, ZDF, PRO 7, BR, SAT 1, VIVA. Filmy dokumentalne, reportaże, seriale TV, (Wahre Wunder, Bully Hitparade, Comedy Factory, Sprechstunde bei dr. Frankenstein…). W 1999-2001 Chefoperator Media AG. Od 2001 produkcja filmów dokumentalnych dla polskiej telewizji Polsat a od 2006 produkcja i realizacja filmów dla TVP1 oraz TVP2.

A mówi długo:

Eddie Torres: „Yeah, Warsaw knows ‘on2′”

Sebastian — Mon, 15 Nov 2010 12:43:15 +0000

Eddie (dzięki Ani, Markowi i całej ekipie Salsa Libre) sprawił, że spełniły się marzenia wielu osób w Polsce! Niesamowite, że wszyscy spotkaliśmy się na tym festiwalu, na tym parkiecie (podobnie jak w niezliczonej ilości klubów na całym świecie) właściwie dzięki tej jednej, jedynej w swoim rodzaju, niezwykłej, legendarnej postaci…

Gdyby nie miłość do Marii i pasja do tańca pewnie wszystko potoczyłoby się zupełnie inaczej… Jak? Ktoż to wie? Może tańczylibyśmy dzisiaj boogaloo, może rock & rolla, może techno może nic, ale jednego jestem pewien: bez Eddiego świat na pewno byłby mniej radosny i gdyby nie on na świecie było by mniej salsy!

Na gorąco tylko tyle, na pewno za jakiś czas napiszę dłuższą relację…

Poniżej to co wygrzebałem w sieci (aktualizuję codziennie, jak coś nowego znajdę):

Na dobry poczatek Eddie & Melissa w legendarnym pokazie „Fiesta A La King”:
http://www.youtube.com/watch?v=JlrSJM3fwBQ

Eddie & Melissa (sobota):
http://www.youtube.com/watch?v=VVGn3JjPHtM

Zdjęcie grupowe po zajęciach z Eddim z profilu Edyty Duda:
http://www.facebook.com/album.php?aid=2143&id=100000552220562#!/photo.php?fbid=170876129607460&set=a.101063989922008.2143.100000552220562

Wzmianka o festiwalu w Telexpresie (około 11 minuty):
http://tvp.info/teleexpress/wideo/13112010-1700/3097253

Galeria zdjęć z profilu Urban Dance Zone (Łódź):
http://www.facebook.com/album.php?aid=29035&id=148218658557508

Sobotni pokaz Eddiego i Melissy ze strony www.salsowisko.pl:
http://www.salsowisko.pl/multimedia/14-11-2010-eddie-torres-na-warsaw-salsa-festival/
Bezpośredni link do filmiku: http://www.youtube.com/watch?v=VVGn3JjPHtM

Salsa Libre Drama Queens:
http://www.youtube.com/watch?v=hWAXm3edOXg

Monika Grzelak & Dance Avenue:
http://www.youtube.com/watch?v=K6HRAFUYXfs

Hacha y Machete:
http://www.youtube.com/watch?v=r-5ycob4EvY

Kasia i Oskar (Montuno Aye, Warsaw, Poland):
http://www.youtube.com/watch?v=T02FxEMvElM

Majusee (Francja):
http://www.youtube.com/watch?v=lA8xtX5O2VU

Dużo zdjęć:
http://www.facebook.com/#!/album.php?aid=47964&id=140218862659371

(new!) Posłuchaj co Eddie mówi o tańcu on2, on1, NY style, LA style, itd:
http://www.youtube.com/watch?v=0HZg-OAy2W0

(new!) Ziomy z Koszalina, Fibe i Oliwka:
http://www.youtube.com/watch?v=gK-F1ygGhz4

(new!) Latin Groove (Warszawa):
http://www.facebook.com/video/video.php?v=1718982132609&oid=112923295398597&comments

(new!) Salsa Sabrosa (Kraków):
http://www.facebook.com/video/video.php?v=456090659753&oid=320077875654&comments

(new!) Super zdjęcia (Alban Bodineau):
http://www.facebook.com/#!/album.php?fbid=1579923631495&id=1637814532&aid=78580

IV Crystal Salsa Party – Wieliczka 2010

Sebastian — Tue, 05 Oct 2010 15:29:25 +0000

Miska cieszy się od rana i dopiero teraz dociera do mnie chyba naprawdę jak fajnie było!!! To bez wątpienia najfajniejszy festiwal salsy na jakim byłem, a nie zawsze ostatni jest najfajniejszy! Jeszcze nie przestały boleć mięśnie, jeszcze nie ucichła na dobre muzyka… Tyle jest jeszcze do zrobienia, tyle nowych spostrzeżeń, przemyśleń, inspiracji…

Jak zawsze w życiu, a tym bardziej na wyjeździe – bardzo ważna jest pogoda – a tym razem w Wieliczce było przepięknie, słonecznie. W piątek miałem wrażenie, że słońce świeci nawet w kopalni… ;) No co? Skoro 125m pod ziemią mogą działać komórki, to nie może świecić? W piątek zaczęło się przecież od detonacji, od naprawdę mocnej eksplozji…

Dance Spectacle – Frankie Martinez & Abakua Dance Company – jak to opisać?

Gdy po pierwszym secie rozmawiałem ze znajomymi w drodze do baru reakcje były… hm… delikatnie mówiąc… skrajnie różne…: „za krótko”, „za długo”, „za mało Frankiego”, „tak mało w parach tańczyli”, itp.

Po drugim wyjściu miałem wrażenie, że liczba malkontentów drastycznie zmalała!
Mam również nieodparte wrażenie, że tak właśnie miało być!

Dla mnie osobiście było to niezwykłe przeżycie z tego względu, że pierwszy raz widziałem na scenie Frankiego i Aishę w Berlinie w 2002 roku, na pierwszym tak dużym dla mnie wtedy festiwalu. Niewiele też wtedy – wciąż na początku swojej przygody z salsą – z tego rozumiałem. Poniżej moje nagranie z tego festiwalu.

Pamiętam jak zastanawiałem się, czym ci wszyscy ludzie się tak ekscytują? Owszem muzyka rewelacyjna, ale jakaś taka dziwna ta salsa… ;), przecież nawet się nie musnęli w tym tańcu, a ja chciałem tańczyć salsę…, tzn. układy (partnerwork)!

Jakkolwiek śmiesznie nie brzmiało by to dzisiaj, pamiętam również jak po zrzuceniu filmiku na komputer myśleliśmy, że się „kodeki rozjechały” ;), bo jakoś tak nam nijak nie wychodziło wyliczenie tego – na ile on tańczy? ;) Niby wiedzieliśmy, że to jest to tajemnicze „na 2″, ale jakoś nijak nie pasowało do tego, co próbowaliśmy tańczyć (rozliczenie jak w „palladium style”). Takie to były czasy (wszyscy w Polsce zaczynaliśmy tańczyć „na 1″) i choć to na inną zupełnie opowieść, to tak się złożyło, że wtedy również tańczyli Frankie i Aisha, więc gdy zobaczyłem, oprócz Frankiego również i ją na scenie – wymiękłem.

Po 8 latach ponownie mogłem zobaczyć „Welcome to the party”, oczywiście tym razem już jako część spektaklu.

Poniżej namiastka tego, co oglądaliśmy na scenie:

Veni, vidi, vici.

nie będę próbował
opisywać zjawiska

to mogła by być
jedynie groteska

powiem tylko tyle
potańczę
przytulę

kiedy znajdę chwilę
walizkę spakuję

niu jork czeka
wzywa z daleka

a ty przywieź
do Szczecina
co mu się należy
nowe kroki
dla tancerzy
w dobrym klubie
w Kafe Jerzy

W piątek dało się swobodnie potańczyć – jak to w piątek, nie każdy zdążył dojechać na imprezę, natomiast w sobotę było już momentami ciasno i chwilę trzeba było poszukać kawałka wolnego miejsca na parkiecie.

W sobotę warsztaty z Abakua. Dawno na zajęciach nie wiedziałem już tylu instruktorów zajmujących miejsca w pierwszym rzędzie… ;). No, myślę sobie. Jeżeli już teraz jest taka metodyka, taki kontakt z grupą, to co będzie jutro?

W piątek okazało się, że Franciszek to naprawdę równy gość, jak gdyby nic tańczy sobie na imprezie…, jednak najgorsze miało (niestety) dopiero nadejść. Frankie Martinez – o zgrozo! – okazał się równie niezwykłym nauczycielem, co artystą!

Mówiłem już, że dawno nie widziałem tylu instruktorów cisnących się w pierwszym rzędzie?

Zajęcia zleciały za szybko. Nie mam wątpliwości. Pakujemy walizki.

Seb, Ev, Frankie Martinez, Madzia, Kmieciu

Wczoraj bardzo późno wróciliśmy do Szczecina, droga była jakaś wyjątkowo ciężka. Na autostradzie 2h staliśmy w korku, potem też nie było lepiej, zmarudziliśmy cały dzień. Spieszno nam było, bo Ewa jeszcze tego samego dnia wieczorem po powrocie miała prowadzić zajęcia. Ledwo zdążyliśmy, prosto na Tkacką…

I wiesz co? Widziałem minę Ewy przed zajęciami (po całym dniu w samochodzie) i po zajęciach, gdy wróciła już do domu. Znalazłem więcej niż dziesięć szczegółów różnicy… ;) Można by nakręcić niezłą reklamówkę: Ewa przed, Ewa po i napis:

Just 2 Dance – nEVer ending energy

Po niedzielnym spektaklu, mam wrażenie, że już od dawna nie jestem „japońskim turystą”, bo pokazy oglądam (rzadko kiedy nagrywam), ale poniżej linki do tego, co udało mi się wygrzebać u znajomych:

Strona organizatora: http://www.crystalsalsaparty.pl
(new!)Świetny filmik z profilu organizatora: http://www.facebook.com/masis2#!/video/video.php?v=1643534886511

Pokazy z piątku:
Tak wiem, że jest na youtube „prawie” ten spektakl, jednak to „prawie” robi różnicę. Ja już wolę, żeby jeśli ktoś nie widział tego na żywo, to pozostał przy wyobrażeniu z tego co zamieściłem powyżej, zamiast uprawiać sex przez dziurkę od klucza. Poza tym – a raczej przede wszystkim – uszanujmy wolę Franciszka – nie życzył sobie nagrywać, znaczy trzeba zwiedzać…

Pokazy z soboty:
Alexis & Magda http://www.youtube.com/watch?v=CrabanS2-5E

Nagrania z imprezy (social dance):
(new!) Na drugim planie Frankie: http://www.youtube.com/watch?v=3UcGLhG4U6E

Warsztaty:
Pamiętaj, że nagranie z warsztatów może być świetną inspiracją, ale zawsze jest tylko uzupełnieniem zajęć u dobrego nauczyciela! Kto sam siebie prowadzi osła ma za przewodnika… ;)
(new!)Monika Grzelak (Dance Avenue, Gdańsk) – NY Ladies Styling:
http://www.youtube.com/watch?v=apUQm1kJg-8. Na liczenie, bez muzyki:
http://www.youtube.com/watch?v=MpKKDG1RVcA. Ręce: http://www.youtube.com/watch?v=ivocgMcWowY
(new!) Beta i Gabriel – Palladium Mambo: http://www.youtube.com/watch?v=Tnz_BFzsheo
(new!) Beata i Gabriel – NY początkujący: http://www.youtube.com/watch?v=5M2sxnz9Jcc. Na liczenie, bez muzyki: http://www.youtube.com/watch?v=5M2sxnz9Jcc

Jeśli znalazłeś coś ciekawego o Crystal Salsa Party 2010, a nie ma tego w powyższym artykule, podeślij proszę info na FB lub na adres: sebastian.stolarski (at) facebook.com
Dziękuję!

Rozpoczęcie roku salsowego w Szczecinie!

Sebastian — Fri, 01 Oct 2010 17:35:50 +0000

Ten rok rozpoczyna się pięknie, choć niefortunnie tak się złożyło, że festiwale w Berlinie i Wieliczce wypadły w tym samym czasie. Siły zostały rozłożone, część naszej ekipy pojechała do Berlina, część do Wieliczki. W tym roku, po raz pierwszy w Polsce jedna z najjaśniejszych gwiazd salsy, niemal mityczna postać Frankie Martinez. Przyjechał do Wieliczki wraz ze swoją grupą Abakua (NYC). Właśnie dzisiaj wieczorem daje pokaz. Ponad godzinne show, podczas którego nie można kręcić video, ani fotografować…

Jesteśmy już na miejscu, Ewa jest po próbie. Wcieli się w rolę wróżki w niedzielnym przedstawieniu, wróżką będzie również Ola Leszczewicz. Tyle z plotek… ;) Odpoczniemy chwilę i zjeżdżamy na imprezę… Zjeżdżamy 125 metrów pod ziemię :)

Czego można się spodziewać, po dzisiejszym spektaklu…? Hm, myślę, że to może dać wyobrażenie, namiastkę…:

Sobota, po warsztatach.
Jesteśmy już po wczorajszym spektaklu jak i dzisiejszych zajęciach z Abakua. Przez całe zajęcia zrobiliśmy 3 takty… footworku oczywiście :)

Sobota, przed wyjściem do kopalni na imprezę.
Jesteśmy po wszystkich zajęciach z Abakua. Wszędzie po trzy, maksymalnie 4 takty. Wydaje się, że mało, ale każdy ruch w tej interpretacji jest praktycznie nowy.

Zaskakujące, jak trudnym może się wydawać i jak prostym być – to coś – gdy wiesz już jak to zrobić… ;)

Jutro zajęcia z Frankie Martinezem, dzisiaj impreza!!!

P.S. Ola nie nawróżyła się za dużo – rozchorowała się niestety…

Eddie Torres w Polsce: Festiwal Salsy w Warszawie, 12-14 listopada 2010

Sebastian — Fri, 30 Jul 2010 11:13:54 +0000

W niedzielę wieczorem scenę salsy w Polsce obiegła w oka mgnieniu niezwykła wiadomość: Ania potwierdziła, że Eddie Torres przyjeżdża do Warszawy w tym roku! Mógłbym w tym miejscu skończyć…, bo w zasadzie są dwie możliwości: wiesz o kim piszę i wtedy nie trzeba Cię specjalnie zachęcać - wiesz dobrze, że nie może Cię tam zabraknąć, albo nie wiesz o kim mowa i wtedy musisz się zderzyć ze smutną rzeczywistością: niewiele jeszcze wiesz o salsie, ale.. masz właśnie niepowtarzalną okazję, żeby uczyć się od twórcy stylu „NY on2″.

Eddie Torres jest twórcą „salsa New York style”, czyli de facto tego co tańczy się dzisiaj na świecie! Tego, co tańczy zdecydowana większość instruktorów, artystów i tancerzy od Nowego Jorku po Tokyo… Mało tego – on jest nauczycielem zdecydowanej większości z nich. To szef wszystkich szefów ;) Jego kroki i figury są inspiracją dla kolejnych już pokoleń tancerzy, bez względu na rytmikę w jakiej tańczą („on1″ czy „on2″).

Z dość szczegółową biografią Eddiego można zapoznać się na stronie http://www.eddietorres.com. Ten z pochodzenia Portorykańczyk, urodzony w NY, już jako nastolatek załapał bakcyla tańca. Po zamknięciu legendarnego klubu Palladium, gdy wszyscy mówili, że to jest już koniec mambo, z pasji do tańca zaczął stopniowo systematyzować i nazywać to, co tańczył „Cuban Pete” i inni tancerze „ery Palladium”, czyli tzw. „classic mambo style”.

Zachowując rytmikę „on2″ (break on2), czyli tańcząc wciąż do granego na conga rytmu tumbao i dokonując jedynie – wydawać by się mogło – kosmetycznej zmiany w kroku – dokonał swoistej, trwającej do dziś rewolucji… Korzystając z doświadczeń wielu tancerzy mambo rozpowszechnił w Nowym Jorku swój styl tańca: kroki i figury, które inspirują po dziś dzień.

Długo wymieniać by najzdolniejszych uczniów Eddiego, znanych już szerszej społeczności tancerzy, takich jak Frankie Martinez, Juan Matos, Jhesus Aponte (znany polskiej publiczności z choreografii salsy do programów „You Can Dance – Po prostu tańcz!”) czy wielu, wielu innych, którzy uczyli się od niego bezpośrednio w Nowym Jorku lub na jakimkolwiek festiwalu salsy gdzieś na świecie.

Poniżej Eddie z czasów swojej młodości:

A tak Eddie tańczy dzisiaj:

Całkiem możliwe, że jeśli się pospieszysz to będziesz mógł się uczyć od niego i zobaczyć na własne oczy jak tańczy… Będziesz miał co opowiadać wnukom…

Zachęcam do udziału w festiwalu – o szczegóły pytaj swojego nauczyciela salsy.

Salsa na plaży w Szczecinie: Tropical Party!

Sebastian — Sat, 17 Jul 2010 12:24:26 +0000

„Jak bym nie był w Szczecinie…” było chyba najczęściej powtarzanym zdaniem na piątkowej imprezie na plaży. Kurs bachaty na początku imprezki poprowadzony przez Ewę i Artura powoli wprowadzał w klimat współczesnej muzyki latynoskiej i jej dobro-imprezowych okolic. Buszmenia roztoczyła czar afro, „ogniki” z Rumuni podgrzali atmosferę na dobre, dziewczyny dały pokaz reggaeton’u, PushChaChe podali muzę…

Pierwszy raz w życiu grałem w tak cudownym miejscu. Plaża, piaseczek, leżaczek… Słomka w zimnym piwku… Grilek pod palmami… Plaża to naprawdę dobry powód, żeby nie wyjeżdżać na wczasy a już tym bardziej stać w korku nad morze :). Byłem tam już, gdy zbijano bar i nie było jeszcze piasku i od pierwszego razu mnie zatkało. Gdy spojrzałem na Szczecin z tej perspektywy i wyobraziłem sobie jak tu będzie wieczorem – zwariowałem. Chłopaki mieli genialny pomysł i znaleźli genialne miejsce do jego realizacji. Zupełnie nowy widok na Szczecin, kościół św. Jana, Katedra, „Starówka”, Zamek, Trasa Zamkowa, wszystko podświetlone… No i te tańce…

To, że na Plaży będzie salsa, było jasne jak słońce – pytanie tylko jak to zrobić, żeby było dobrze? Jak na Dyzio Marzyciela przystało od razu zamarzyło mi się co najmniej tak, jak kręci się to w „La Playa” w Warszawie:

Na razie jest piach i tańczymy w piachu. Super! Czekamy na parkiet, na scenę na której będzie można rozstawić instrumenty, a także – przede wszystkim – będzie można tańczyć nie tylko na piasku. Będzie się działo… Jak by się nie było w Szczecinie ;).

Poniżej ciekawa relacja z wcześniejszej imprezy na plaży, można zobaczyć jak dziś uczą i popularyzują salsę w Szczecinie moi uczniowie jeszcze z Salsaluna (dziś już jako szkoła Abballu Dance Studio):

Historia salsy w Szczecinie: El Tiburon

Sebastian — Wed, 14 Jul 2010 17:52:28 +0000

Gdzieś na przełomie roku 2002/2003 bardzo często bywałem w Warszawie całymi tygodniami, z reguły jak nie szkolenie, to wdrożenie i tak cały czas.. Piękny, kawalerski czas… Praca, impreza, spać… Imprezy – na początku oczywiście legendarne imprezy w czwartki w klubie C4 i DJ Diablo. Tam pierwszy raz na początku imprezy zobaczyłem jak uczą jakiegoś dziwnego kroku – o co kaman? Za chwilę jakiś zwrot i znowu to samo? Co jest? Gdy zaczęli to tańczyć na imprezie – zwariowałem!

Proste kroki, prosta muzyka a ile przyjemności… A ile osób zaczęło od tego na imprezie swoją przygodę z salsą w Szczecinie? Jakiś chętny do policzenia? Ja się nie podejmuję… Cieszy się serce, że tak prosty taniec, tak prosty krok może sprawiać ludziom tyle radości, przez tyle już lat. Krok ten tańczony konkretnie do Tiburona stał się już swoistą szczecińską specjalnością. Jest prosty, może go tańczyć każdy, na każdej imprezie. Zresztą ani Warszawie, ani w innych miastach nie stał się ani tak popularny jak w Szczecinie, ani też nie tańczy się go do dzisiaj w taki sposób, w takiej formie.

Przyznam się szczerze, że krok ten tańczono w C4 trochę inaczej, tzn. tańczono dokładnie krok „elctric slide” (znany w każdym chyba zakątku niekomunistycznego świata ;) ).

Natomiast jak wróciłem do Szczecina i próbowałem przekonać znajomych, że to super sprawa taki taniec, że w Szczecinie też musimy to tańczyć na imprezie i basta, bo jest czad! Nie do końca rozumieli o co mi chodzi? Jak to? Takie flaki? Takie nudy? Po co to? W dodatku jakoś tak nie pasuje w wyliczeniu na 8? No tak z tym wyliczeniem, rzeczywiście był problem…, ale szybko przycięliśmy krok na miarę 8 uderzeń i heja!!! :)

Gdzie i jak tańczymy tiburona? Zapraszam do jakiegokolwiek klubu w Szczecinie… Największy jaki widziałem – autentyczny, spontaniczny flashmob podczas Tall Ship Races 2007, gdy do grupy salseros zaczęli podłączać się kolejni uczestnicy z tłumu… Niezapomniany widok.

Taniec ten doczekał się już swoistej ekspansji, tańczono go m.in. na imprezach salsowych w Stargadzie czy Koszalinie.

Na koniec tylko dla widzów o mocnych nerwach :) – oryginalny teledysk „El Tiburon” grupy Proyecto Uno.

Pozdrowienia od „El Tiburon’a” ;)

DJ’s PushChaChe Squad – o co kaman?

Sebastian — Tue, 13 Jul 2010 06:35:24 +0000

W Szczecinie jest tak naprawdę wielu DJ’ów, którzy potrafią dobrze zagrać imprezę. Nie sposób wymienić ich wszystkich (zwłaszcza z tych mniej znanych z muzyki latino klubów), mi zawsze najbardziej podobało się jak grał Martinez oraz Arek (obaj zresztą przecierali szlaki u początku „Clubu Tropicana” jeszcze w Kontrastach a i do tej pory grają nutę latino w innych klubach), a z „nowego pokolenia” Grego oraz Tysia. Kiedy wracaliśmy po kilkuletniej przerwie do prowadzenia imprez w czwartki w Kafe Jerzy zaprosiliśmy do ich współtworzenia wszystkie szkoły salsy oraz wszystkich DJ’ów…

Każdy z nich gra fajną imprezę, każdy inaczej, każdy w swoim, niepowtarzalnym stylu, ale ciągle brakuje jeszcze szczypty „tego czegoś” – co grane jest na festiwalach salsy :(. Poza tym, ja tęsknię za imprezami na których się wychowałem, za pierwszymi, legendarnym (nie istniejącymi już) imprezami salsowymi w C4 w Warszawie, które prowadził DJ Diablo… Kto był choć raz, ten być może wie o co mi chodzi…

I tak oto z tej pustki wśród tej obfitości narodził się projekt: DJ’s PushChaChe Squad.

Kiedy puszczałem pierwsze utwory, w których na początku słychać szelest płyty winylowej, serce o mało nie przestawało mi walić clave ;) – tak bardzo bałem się, że być może Szczecin nie jest jeszcze gotowy na taki „mambowy hardcore”, i jakże się ucieszyłem, że od pierwszego razu, każdy, kto chociaż raz był na jakiejkolwiek dobrej imprezie salsowej poza Szczecinem – „zakumał czaczę” ;). Starzy salsowi wyjadacze, którzy na nie jednym festiwalu byli przychodzą i mówią: „No Seba, ale grasz…” Dzięki, kochani, naprawdę wielkie DZIĘKI, że doceniacie tę muzykę – bo jest tego warta, a ja po prostu gram dla Was to, czego słucham i do czego uwielbiam tańczyć!

PushChache Squad – oprócz muzyki, to także żywe instrumenty na imprezie! Na razie clave, maraca, guiro, bongos…

Historia salsy w Szczecinie: taneczne początki w Kontrastach

Sebastian — Tue, 30 Mar 2010 21:20:32 +0000

Do Kontrastów chodziliśmy całą paczką od początku studiów (1999) regularnie w czwartki na “Bal starej płyty” – tam dowiedziałem się o niedzielnych imprezach “Club Tropicana”, gdzie z rzadka – jak nie dało się wcisnąć do Pinokia – chodziliśmy na piwo również w niedzielę.

Tak to właśnie razu pewnego poszliśmy z Colą do Kontrastów. To było wtedy jedyne miejsce w Szczecinie z muzyką latynoską. Cola coraz poważniej molestowała mnie salsą, ja stawiałem coraz poważniejszy opór… i jednocześnie zaczynałem dostawać coraz większego bzika na punkcie tańca, oczywiście bez żadnych widocznych tego efektów – no chyba, żeby do efektów zaliczyć pocenie, pocenie i pocenie… ;) .

Niedziela, “Club Tropicana” – poszliśmy… Patrzymy, patrzymy… Ja tam nie rozróżniałem jeszcze wtedy salsy od samby ;), dla mnie tam tańczyli coś, no ale Cola tak patrzy, patrzy i mówi: “Ty, no coś oni tutaj drepczą, być może jest to nawet coś w okolicach kroku podstawowego (kubańskiego)…, ale nie robią żadnych figur salsy…” :(

Tańczyli owszem, czaczę, rumbę, inne tańce, tango jakieś, przychodziły pary ze szkół tańca towarzyskiego i tańczyły to, czego nauczyli się w szkole, ale nie było tam żadnej salsy (w sensie tańca), choć była odrobina salsy (w sensie muzyki)… Przychodziły pary ze szkół tańca towarzyskiego i praktykowały to, czego nauczyli się na kursie przy utworach Glorii Estefan, Carlosa Santany, itp.

Cola była moją przyjaciółĸą i już od jakiegoś czasu próbowała wmówić mi, że Ci skrzeczący dziadkowie, to fajna muzyka i do tego można super tańczyć. Cola uczyła się salsy wcześniej u Moniki Jaranowskiej na Uniwersytecie Viadrina oraz praktykowała na imprezach w Berlinie – jednym słowem: wiedziała co mówi! Nie było dyskusji.

23 czerwca 2001 – no i wreszcie jakoś tak, przez tzw. “przypadek” kolega z pracy zorganizował dla znajomych warsztaty z Agatą Krzyształowską, na które poszedłem wtedy oczywiście z Colą. No i co? No i nauczyłem się wreszcie porządnie obrotu w prawo, obrotu w lewo, cross body lead no i pewnie jakiegoś układziku na bazie tych podstawowych figur, którego niestety już dziś nie pamiętam, no i tego, że nawet jeśli coś wygląda jak klapki, to nie zawsze jest klapkami… ;)

To były w zasadzie warsztaty flamenco i salsy, gdyż prawdziwą miłością Agaty było flamenco. Agata, chodź pochodzi ze Szczecina, to mieszkała już wtedy od kilku lat w Madrycie, skąd pierwsze kroki salsy tak naprawdę przywędrowały do Szczecina. Agata jest również pierwszą znana mi osobą, która uczyła (i przede wszystkim nauczyła) w Szczecinie podstawowych figur salsy, stylu takiego, który żyje w klubach na całym świecie do dziś. Moim zdaniem Agata jest matką chrzestną salsy w Szczecinie.

Na koniec tych warsztatów Agata zrobiła taki mini konkurs – wśród osób, które uczestniczyły w kursie. No i tam… żartobliwie… nie chwaląc się ;) – wygrałem pierwszy w swoim życiu konkurs salsy!!! I ostatni jak na razie… ;) Wygraliśmy go zresztą pewnie dzięki temu, że Cola wiedziała co tańczy… ;)

Mam jeszcze w swoich notatkach jakieś jedno zdanie (w czasie przyszłym, że “na koniec będzie pokaz sewijany”), ale nie pamiętam tego – nie wiem, czy doszło to do skutku.

Później – jak to w życiu bywa – jakoś tak to się potoczyło, że przestaliśmy się z Colą spotykać. Spotykaliśmy się później od czasu do czasu, ale nie było już okazji, żeby razem tańczyć… Można by zażartować, że straciłem przyjaciółkę, ale zyskałem nową pasję: salsę!

Po szampańskiej zabawie sylwestrowej 2001/2002 razem z grupą przyjaciół, m.in. Martą, Romanem, Agnieszką, Dareckim, Mamcią postanowiliśmy zgodnie, że zapiszemy się kurs tańca – no dobra, udało mi się ich w końcu namówić!!! ;) Zacząłem wobec tego poszukiwania, gdzie można by w Szczecinie uczyć się salsy? Zrobiłem rekonesans, obszedłem szkoły tańca towarzyskiego i wszędzie dowiedziałem się, że owszem, latino tak, salsa nie. Cóż, lepszy rydz niż nic! ;) Przelecieliśmy sobie z Martą przez wszystkie 10 tańców, no ale jakoś tak zaczęło mi się trochę dłużyć… Moi przyjaciele zresztą wkrótce dali spokój z kursem, więc zostałem znowu trochę sam, dobrze, że mogłem dalej tańczyć z nową partnerka Anią.

Seb & Nieznajoma - Kontrasty, Lipiec 2001

Postanowiłem jednak szukać partnerki, z którą mógłbym tańczyć salsę! Zacząłem regularnie chodzić do Kontrastów w niedzielę. Ania, choć chodziła na kurs tańca towarzyskiego, to była jeszcze wtedy niestety niepełnoletnia i bardzo rzadko przychodziła na imprezy – nie miałem więc z kim praktykować :( . Wypatrywałem więc w Kontrastach… Oczywiście zwróciłem wtedy uwagę na Gośkę – która często dreptała „kubańskiego tuptaka” z Markiem – oraz parę innych dziewczyn…

Zacząłem od… Tia, no nic z tego nie wyszło. Potem Aneta – tańczyła współczesny, gdzieś tam się otarła o jazz, no ale jakoś nie złapała tej salsy, jakoś nie rozumiała o co mi chodzi? No bo ja wtedy nic nie umiałem, nie potrafiłem jej pokazać, widziałem tylko jak tańczyła Monika ze swoją grupą SalsaVentura, nie miałem jednak żadnego nagrania, nie było jeszcze youtube, tzn. w google znajdywałem jakieś filmiki, np. Erica Freemana, no ale wstyd mi było go szczerze mówiąc pokazać Anecie, bo wyśmiała by mnie pewnie, palnęła i spieprzała, gdzie pieprz rośnie…

W każdym razie gdzieś tak w pierwszej połowie roku 2002 zaczęliśmy z Gośką tańczyć ze sobą w Kontrastach, oraz spotykać się u mnie w wynajmowanym mieszkaniu, żeby próbować, czy damy radę zrobić znalezione przeze mnie w google figury salsy, raz, drugi, trzeci, coś tam…, W efekcie (dzięki pomocy, a w zasadzie organizacji wszystkiego przez kolegę z pracy) doszły do skutku kolejne warsztaty salsy z Rodolfo z Berlina, potem z Olą Leszczewicz, pierwszy Carnaval de Salsa organizowany przez Izę i Jose Torres w Tychach, wyjazd w poszukiwaniu salsy na wczasy do Hiszpanii z Przemkiem z The Salsa Kings, Festiwal Salsy w Berlinie… Się wreszcie zaczynało rozpędzać… :)

Przez pierwsze lata prowadziliśmy kursy w Kontrastach, następnie staraliśmy się popularyzować salsę w Szczecinie także w innych klubach, m.in. Kafe Jerzy, Rocker Pub, Cuba Libre, Can Can Club. W klubach tych oprócz kursów organizowaliśmy również imprezy, za co byliśmy znienawidzeni przez fanów jedynego słusznego klubu… ;)

Koncert Rei’a Ceballo w City

Sebastian — Sun, 14 Feb 2010 19:24:21 +0000

Wiedziałem, że trochę ryzykuję namawiając wszędzie i wszystkich salso maniaków na „Niedźwiedzia na Kubie”. Podkłady Enve, do tego trąbka, piano Reia, wokal Tony’ego (tak, tak, to ten sam Tony, który już śpiewał kiedyś w Szczecinie – wtedy jeszcze jako Grupa Impacto)… No generalnie jasnym było, że raczej nie ustoisz, pytanie tylko czy „zakumasz czaczę”? W atmosferze oczekiwania, wstępnego drineczka, przestępowania z nogi na nogę podczas rozkrętki Jerrego pytano nawet: czy oni będą grali salsę? Hm, Tito zawsze powtarzał, że jest muzykiem, a nie kucharzem ;), więc przekornie odpowiadałem, że raczej nie… ;), ale być może zagrają jakieś mambo ;) …

Gdy zaczęli grać, było już „na śledzia” – co było do przewidzenia – nie było mowy o partnerworkach… Zatańczyłem z Leny może dwa takty i daliśmy sobie spokój… Solo. Time for you body, bebe. Oj, jo joj., do tej pory w mojej pustej głowie błąkają się i obijają wciąż o siebie te przepiękne, długie frazy…

Pytanie „czy zakumasz czacze?” wisiało w powietrzu. Widziałem jak ludzie próbowali do tych improwiazacji „tańczyć figury”…

Myślę, że plakaty w toalecie dobrze oddawały klimat imprezy. Ja – wytańczyłem się jak za najlepszych czasów w Jarocinie ;), tyle tylko, że zamiast Zielonych Żabek grał Rei & spółka :) To bez dwóch zdań najlepsza ostatnia sobota karnawału na tej łez dolinie w mojej krótkiej podróży.

Rano obudziłem się bardzo wcześnie, ponieważ w głowie cały czas siedziała muzyka. Muzyka z takiej półki, że podskakujesz w zawiasach, więc spać nie da rady. Postanowiłem – przed sauną – zacząć od spaceru po Błoniach. Było cudownie. Przepięknie. Popstrykałem trochę, myślę że to chyba dobry moment, żebym zaczął wsadzać coś tam gdzieś pstryknę czasem. Później.

Zawsze, gdy patrzę na to jak piękny jest świat, zastanawiam się jak ktoś argumentuje swoje przekonanie, że to piękno jest przez przypadek? Załóżmy jednak na chwilę, że ma rację, tzn. że świat, Natura jest tak piękna przez przypadek. Skoro więc tak przez przypadek jest pięknie, to dlaczego tak przez przypadek nie jest brzydko, tylko akurat pięknie…? No bo pokaż mi coś brzydkiego w przyrodzie (nie mówię o tym, co potrafi naknocić człowiek – nawet, gdy chce dobrze).

„Rzeczywistość składa się z okręgów, tylko my widzimy wszędzie linie proste” Seneka Młodszy

Poniżej, Rei Ceballo na koncercie sylwestrowym we Wrocławiu (2005) w przeboju Celi Cruz „La Vida Es Un Carnaval”:

a tutaj na festiwalu jazzowym w Kłaipedzie (2006):